Makalenin taban fiyatı 2'ye düştü diye 5 liralık hizmetimi "elinin sıkışık olduğunu fark ettiğim" için 2 liraya çekmişim, toplam ücreti 1250 TL tutacağına 700 TL tutuyor. Hizmetin yanına bir de editörlük arıyordu, "hadi insanlık olsun nasıl olsa elim yatkın, yazarlar makaleleri paylaşır ben de girerim dert değil" dedim kabul ettim. İşin başına bir ödeme yapamadı eyvallah yarısına gelince at ama mutlaka borcum var dedim. 1 Haftada "günlük 1-5 arası makale" anlaşmamıza göre 6 içerik girilmiş, "neden bunlara stok görsel koymamışım" diye çığırmasını dinlediğim yetmezmiş gibi akşam 1 saat geciktiğim için 1.5 dakikalık ses atmış hakarete varan her cümle var "işimiz çok acil bizi oyalıyorsunuz."
Artık etiğini ticaret ahlakını bir yana bırakıp dedim ki senin de... senin işinin de...
Arkadaş annem ameliyattan çıkmış evde çocuklar var anneme bakıyorum çocuklara yetişmeye çalışıyorum ihtiyaçlarını hallediyorum aylardır devran böyle dönüyor müşterilerime bir iki saatlik gecikmeler için kalbimi kırmasınlar diye önceden şu durumu belirtiyorum, adam var adam var biri "hocam annenizin sağlığından önemli değil zaten anlaştığımız sayıya yakınız" diyor, edepsizin biri de yukarıdaki gibi.
Ya ben bu ülkede iyi niyetin, "hakkıyla iş yapmanın", aman kalbi kırılmasın diye didinirken yerin dibine sokulmanın sebebini bir türlü anlayamayacağım hocalarım.
Hadi bu bir yana, bir de işin bizim hayatımız tarafından olan kısmı var;
Okul açılıyor çocuklar dedesiyle alışverişe gitmiş 2500 lira para harcamışlar "sırf temel okul gereçleri" için. Akşam çocuk geldi diyor ki "abi bir çanta beğendim 450 TL ama alamadık, yarın sen alır mısın onu". çantaya bakıyorum dümdüz çanta, öyle adidas pro gold max platin filan da seçmemiş bildiğin bir tane çanta, hoşuna gitmiş ama fiyata bak. Bir yanda müşterilerim var kimisi iade bekleyen, şimdi kimin kalbini kırmamak için çabalayacaksın? Ha bak, kazancımı aylığa vursam fena değil, ama gel gör ki yaşam standardını geç bir çanta için zora sokuyor.

Bu coğrafya insanı olsun ekonomisi olsun yemin ederim, yemin ederim delirmeden yaşayabilmek artık mümkün olmaktan çıktı hocalarım. Taşına, toprağına ölürüm Türkiye'm dinleye dinleye ne hale geldik ya, ülkenin her köşesine canım feda olsun ama bu coğrafya insanı delirtmeden yaşatmaya müsait bir yer olmaktan çıktı artık.