Eskiden toplumuzda herkes iyi niyetli ve yardım severdi. Şimdi herkes kendini düşünüyor. Son yıllarda toplumumuzda ben "sefalet çektim sende çekeceksin" mantığı var. Mesela kyk borçlarının silinmesi konu oluyor İnsanlar çıkıp "ben eşşek gibi ödedim sizde ödeyeceksiniz o zaman benim paramıda faiziyle geri verin" diyor. Kimse tabi olabilir gençlere destek sağlar ilerde benim çocuğumda bundan faydalanacak demiyor. Ev sahibi kiracı konularına bakıyorum ev sahipleri kiracılarına "ben çalışıp ev aldım sende alsaydın git parkta yat" diyor. En ufak bir kira düzenlemesinde "bende o zaman evimi kiraya vermem, devlet böyle yaparsa bende şöyle yaparım böyle yol bulurum diyor." İş hayatında bile yöneticiler çalışanlarına "ben buraya kadar çok çabaladım sizde buralara gelmek istiyorsanız çabalayacaksınız" diyip kendi yaşadığı zorlukları onlara çektiriyor. Toplumumuzda sürekli insanlar yaşadığı hayat zorluklarını başkaları üzerinden acı çektirerek çıkarmaya çalışıyor.

Aklıma şu fıkra geldi:

Cehennemde yeni bir zebani işe başlamış. İlk gün kıdemli zebani tarafından gezdiriliyormuş. Her yerde dev, yüksek kaynar kazanlar içinde yanan insanlar ve her bir kazanın başında zebaniler varmış. Bizimki bakmış derin bir kazanın başında 5 zebani bekliyor.
– Bu ne demiş ?
– Bu Almanların kazanı, sürekli birlik olup yardımlaşıp üst üste çıkarak yukarıya tırmanıyorlar ve oradaki zebaniler de tırmananı tekrar aşağıya atıyor…
Biraz daha ilerlemişler dev bir kazan daha. Başında 3 zebani bekliyormuş. Bizimki yine dayanamamış;
– Peki burada niye 3 zebani bekliyor?
– Bu da Amerikalıların kazanı, bunlar da arada yardımlaşıp çıkmaya çalışıyorlar ve görevli 3 zebani yukarıya çıkanı tekrar aşağıya atıyor.
Bizimki bakmış bir sürü dev kazan ve her kazanın başında çeşitli sayıda görevli zebani varken ileride bir kazan var ki başında hiç zebani falan yok. Hemen atılmış;
– Yahu bu kazanda niye görevli zebani yok, boş mu?
Kıdemli artık bıkkın bir şekilde cevaplamış;
– O Türklerin kazanı. Görevli zebaniye gerek duymuyoruz. Zaten içlerinden birisi çıkmak için çaba sarf ettiğinde diğerleri birlik olarak hemen onu aşağıya çekiyor.