Çocukken boş su oluğuna girmiştim. Birden sular açılmış haberim bile olmadan su beni sürüklemeye başlamıştı. Oluğun görünmeyen, kapalı kısmında demirler vardı ve demirlere tutunmuştum, o sırada da babam sağ olsun gelip kurtarmıştı. O gün bu gündür dibini görmediğim (deniz, havuz, su birikintisi vs.) yerlere girmem, gitmem, atlamam. Bu da bir travmadır. İşte bu yüzden yazın tatile gittiğimizde şezlongdan kalkıp denize vs. girmeye kalkışmam, sürekli o anı gelir gözüme.