Aslında evet bu sadece yaşadığımız coğrafyadan kaynaklı olmayıp, insansı olarak devamlı bir kaygı ve telaş içerisinde oluruz. Bu çok zengin olsanız da çok fakir olsanız da sahip olacağımız bir duygu. Ama bana daha çok yaşadığımız bir stres denk geldi ve çok saçma buldum, büyük ölçüde de bundan kurtuldum, kurtulmaya devam ediyoruz.
Aslında bizim en büyük stresimiz, stres ettiklerimize kaygı duymamız. Örneğin, X kişisine ait olan bir eşyayı bir şekilde kaybettiğimizi düşünelim ve bu kişiye 1 hafta sonra teslim edeceğimizi. Sadece bir hafta boyunca bu işin maddi manevi boyutunun yanında stresi ve kaygısını çekiyoruz. Halbuki X kişi ile görüşüp ben senin eşyanı kaybettim, bunun için ne yapabiliriz deyip direk çözüm ve sonuca ulaşmaya çalışsak hayat daha bir yaşanabilir olacaktır diye düşünüyorum herkes için.
Sadece olumsuz durumlar karşısında değil tabi, bazen bir girişim, bir duygusal açılımda da öyle. Lisede bir kız benden hoşlanıyormuş, bende hoşlanıyordum ama bastırılmış duygulara sahip olduğum için kendimi ifade edememiştim ve kız buradan göçene kadar da bu kıza duygularımı lanse edemedim. Onunda benden hoşlandığını bir ara eski lise arkadaşım ile çay içerken öğrendim. Eğer söylesem mi kaygısına düşmek yerine, en fazla red edilirim düşüncesinde olsaydım sadece bir günlük strese sahip olacaktım. Fakat lise bitene kadar, duygularımı ifade etme stresi ile yaşadım.
Site para mı kazandırıyor? Aç gitsin. E-ticarette büyük paralar mı dönüyor, toptancı bul gitsin. Borcun var ödemeye imkanın mı yok, alacaklı ile konuş gitsin.
Ama bir şekilde hayatınızda ki stresi azaltın gitsin...