Açıkçası benim hayattan fazla bir beklentim yok. Önce kısa vadeli hedeflere ulaşacağım, sonra uzun vadeli hedeflere... Peki sonra? Sonra tekrar başa sarıp tekrar kısa ve uzun vadeli hedefler koyacağım. Hiç bir şeyi acele etmeye değer görmemeye başladım. Tabi bu kısa vadeli hedefler zaten her geçen gün katlanıyor, hayatın gidişatından ötürü. Kısacası biri bitecek biri başlayacak. Hep aynı hikaye. Hatta komik olan kısmıda şu; başarılıda olsan, başarısızda olsan yinede aynı hikayenin içinde dolanıyoruz. Bu herkes için böyle maalesef, ister zengin ol ister fakir.