Karamsar düşünceler hoşuma gotmiyor edebi işlerde nedense. Umut olmalı içinde şiirin bence. Güzel günler, gerçekleşecek umut dolu hayaller.
İnsan kendini karamsarlıkta değil, karanlık içinde ışığa giderken görmeli kendini. Umutlanmalı ya da bunlarda geçecek deyip geleceğe bakmalı.
ışığın olduğu yerde karanlık herzaman vardır. Acının insanı olgunlaştırdığını söyler bazıları. Bazen karamsar olmak iyimi diye düşünürüm. Ama 1 kişi yüzünden herkese güvenini yitirmemeli insan. Uçan kuşları , akan nehri yazmakta ister insan ama ne bileyim yalnızlığa alışınca olmuyor iyi düşünmeye çalışırken bile karamsar duygular beyninin bir yerine yer ediniyor