Eminim ki aramızda benim gibi olanlar vardır. Kendimi bu konuda yalnız hissetmiyorum. Kendimi şu yüzden sevmiyorum; her şeyi en ince ayrıntısına kadar düşünüyorum. Zihnim hep dolu. Sırf bu sebepten bile kalp huzurum kalmadı çarpıntılarım arttı.

Düşünmeden duramıyorum. Önceden böyle değildim. Şu sıralar arttı. İlgilendiğim çok şey var kafamı vermem gereken çok şey var günlerim asla boş geçmiyor. Lâkin çok düşünmekten onları bile es geçer oldum. Çok düşünüyorum, kalbim huzursuzlanıyor ve çarpıntılarım başlıyor.

Yasaklar bittiği gibi psikolog yolu gözüktü gibi. Benim gibi olup kendini bir nebze bile olsa düzeltebilen var mı?