Hocam bu konu çok su götürür ama özetle;

Sıkıntı insanı olgunlastirir.
Aşırı sıkıntı psikolojik problemler üretir...
Sıkıntısızlık psikolojik problemler üretir....

Fakat bu denklem geneldir. Herkeste matematik formülü gibi kesin işlemez...

Arkadaşın bu probleminin altında öyle sorunlar olabilir ki bunu kendi pencerenizden bakarak küçük görmeniz ona haksızlık olabilir. Şöyle örnek vereyim. Mesela "dur oğlum" diye bağırdım, sabayide birlikte çalıştığım ciragima bagirsam belki onu olgunlastirir. Ama evde iki yasindaki cocuguma bagirsam travma geçirir...

Birinci ile ikinci arasında yaş farkından öteye "duyarlılık farkı" var. İnsanlar arasında da bu böyle... Yani sizin için sınavdan düşük not almak gündem bile olmaz ama arkadaşınız için intihara ramak kala bir duygusal sezon açılır...

Bu durumun kökleri hakkında konuş konuş bitmez girmicem... Lakin şunu soyleyeyip kapatayım. Herkes aynı dünyada olsa da penceresindeki filmin rengine göre görür... Bu rengin en büyük belirleyicisi ise karakter+mizaç=kişilik dir..