Merhaba. Hayatımdaki bir sıkıntıyı paylaşmak, yol gösterecek birilerinin olabileceği düşüncesiyle yazmak istiyorum. Bu problem insanlar karşısında mahcup duruma düşmeme neden oluyor. Çok ani kararlar veriyorum. Her konuda değil ama bazı konularda yaptıklarım çevremdeki arkadaşlarımı, insanları kaybetmeme neden oluyor. Olayları biraz akışına bırakıp yavaş yavaş oturup düşünsem, mukayese etsem ve her şeyi akışında kontrollü bir şekilde bıraksam hiçbir problem olmayacak ve ben de bunun farkındayım ama yine de olmuyor. Ne yapmam gerekiyor? Bununla ile ilgili bir uzman eğitimi vs. önerebileceğiniz, ya da tavsiyelerinizle yön verebileceğiniz fikirler var mı?
Arkadaşlar "düşünceye" ve "kendiniz olmanız gerektiği" konularına temas etmişler. Çok doğru hususlara değinmişler.
İnsanın davranışlarını kontrol altına alıp, zarardan çok fayda ölçekli bir düzeye getirmesi iradeyi güçlü kılma meselesidir.
Çevremizle sorun yaşamamızın ana nedeni norm haline getirdiğimiz/tartışılmaz olarak gördüğümüz -kendimizce- doğrularımızdır.
Empati yeteneği geliştirilen/büyütülebilen bir durumdur. Halden anlamak/empati kurabilmek/içinde olduğumuz duruma geniş pencereden bakabilmek düşüncenin/idrakin konusudur.
Bu düşüncenin de motoru okumaktır. İnsan düşüncesi kelimeler üzerinden dizayn edilir. Kelimenin/bilginin zenginliği hem karakteri hem de davranışları koordine eder.
Modern insanın en büyük sorunu "hız" konusudur. Maddi dünyadaki hız bağımlılığı insan davranışlarındaki karşılığı aceleci ve düşünceye dayalı olmayan sığlık halidir.
İnsan durmalı, duraksamalı ki; düşünebilsin, idrak edebilsin.
Selamlar.