normaldede sürekli dışarı çıkarken yanıma mama almadan çıkmam,hadi unuttum diyelim.en yakın marketden salam filan da olsa bişeyler alırım gezmeye çıktıgımda.2 lokma yiyecek bulmak için o çöpten bu çöpe koşturan o hayvanlardan 1 tanesi benim sayemde doyarsa,içimdeki mutluluk en az ertesi güne kadar geçmiyor.ertesi gün çıktıgımda yine sokakda aç kalmış kedi-köpek arıyorum



ama ne yazıkki herkes aynı degil malasef.kedinin önüne bi mama bıraktım diyelim,hayvan nasıl aç,nefes almadan yiyor mamayı resmen.bende yoluma giderdim normalde işte kendisi yer,sonra yoluna gider diye.sonra baktım ben mamayı bıraktıkdan sonra yoldan gelip geçenler bi köşede mamasını yiyen hayvana saldırıyor,kovalıyor,önündeki mamayı tekmeleyip döküyor filan.kediye verdigim salamı önünden alıp agzına atan adam gördüm bikeresinde,babam yaşında kocaman adam bide.ondan sonra bırakıp gitmek olmuyor demekki dedim.önündeki yemegin son lokmalarına kadar başında beklemeye başladım kimse rahatsız etmesin diye.


bi 6 yıl kadar önce ufak bi dükkan açtım,esnaf oldum.dükkanın önünede mama,su bırakıyorum tabi.esnaf komşularım gelip gidip paran çoksa bunlara verecegine git bi camiye bagışla,yok gel beni besle,bunları neden besliyorsun git bi aç insanın karnını doyur diyip durdular yıllarca.sürekli yoldan gelip geçenler özellikle büyük su kabını tekmeleyip döküyor,içinde sigara içip izmaritini atıyor filan...özellikle 1-2 esnas komşum bu konuda çok dengesiz....benim dükkanın önünde agaç var,yer var.normalde serin serin orada oturup muhabbet ederler.dedim bikeresinde bu mamaya,suya dokunan adam benim dükkanıma gelemez,benden bişey alamaz,isteyemez,gelip dükkanın önüne oturursa direkt hortumla sularım diye.sonunda en azından mamayı,suyu dökmeyi bıraktılar.ama hala garip garip bakıyorlar,eminim uzaktan bana salak bu,anca kedi-köpeklere para yedirsin filan diyorlardır.


sözün özü,bu hayvanlara yardım etmeyenlere lafım yok.kimseyi zorlayamam bu konuda.ama en azından zarar vermesinler,yardım edene engel olmasınlar bu bana yeter...