Bir dönem hastalığım sebebiyle işimden ve sporumdan uzak kalıp ilaç kullanacak kadar çaresiz duruma düşmüştüm ben de.

İnanın günde kendinize ayırdığınız bir saat bile sizin çıkmaza girmenize engel olacaktır. Çareyi alkol, sigara veya antidepresan ilaçlarda aramayın, fiziksel olarak uygunsanız bir spor dalı ile uğraşın. Filmmiş diziymiş bunların da sürekli izlendiği vakit insanı asosyalleştirdigine inanıyorum, o yüzden bütçeniz uygunsa haftanın belli bir günü sinemaya gidebilirsiniz veya belediyelerin ücretsiz tiyatro gösterileri var.

Şartlar izin verdikçe insan içinde olmaya çalışın, işiniz dışında dijital ortamdan uzak durun.

Part time da olsa, geçici de olsa gerçek hayata dair bir iş bulun.

Başınıza gelen kötü olayları sorgulamayın, neden öyle oldu vs. Diye düşünmeyin çünkü yapabileceğiniz birşey yok, yapabileceğiniz tek şey önünüze bakmak ve size verilen bu kısa süreyi güzel aktiviteler ile doldurmak. Şunu unutmayın ki bu hayatta başarılı insanlar önlerine çıkan engeller ile birlikte başarılı oldular, köşelerine çekilerek hiçbir şey yapmayarak değil, savaşarak.