CÜMLENİN KAMBURLUĞU

Günlere isim verildiğinden beri,
cumartesilerin en güzeli
üst sokakta seninle
yan yana oturabilmekti.
Şu cümlenin kamburluğuna bakar mısın?
Sanki yaşanılanlar birden yarım kalmış.
O parktaki oturmalar aniden son bulmuş.
Aramalar git gide kesilmiş.
Ve zamanla her bir kelime daha da anlamsızlaşmış.
Asıl anlatmak istediğim,
bu acının köşesini bir türlü dönemeyişim.
İçimde kırık on iki kaburgamın on ikisi de batar gibi.
Alınan her nefesin kesik kesik verilmesi gibi.
Her bir acının başaka bir acıyla yarıştırılması gibi.
Saçlarımın hiç uzamayışı,
ellerimin bir türlü ısınamayışı gibi.
Aynı şarkı nakaratını binlerce kez dinlemek,
gözlerimle sevdiğim her şeyi
parmaklarımla okumam gibi.
Zaman geçti biliyorum...


Geçen zaman içinde yazdığım şiirlerimden biri sadece. Size nasıl olmuş?