Merhaba arkadaşlar. 3 aylık evliyim. Evliliğimizin başlangıcında eşimin ailesi tarafında birtakım sorunlarla karşılaşıldı ama evliliğin ardından çok şükür hepsi geçti, gitti. Bir arada bu konuda yazmış, çizmiştim hatta. O dönem gelen yorumlar, öneriler, tavsiyeler ve en önemlisi yaşanmış tecrübelerle kendime bir yol çizdim. Şimdiye kadar "pişman oldum" dediğim bir şeyler karşılaşmadım. İyi oldu. İyi olduğu için yeniden böyle bir konu açıp, başkalarının da benzer durumlarla karşılaştığı, yollardan geçtiğimi düşünerek akıl almak istiyorum.

Tarafsız bakan, tarafsız düşünen insanlardan gelecek öneriler daha değerli oluyor çünkü.

Babam 68, annem 65 yaşında. Eşimin anesi ve babası ise daha gençler. Annesi 50, babası 60 yaşında. Eşimi hiçbir zaman annem veya babamla görüştürmeye, konuşturmaya zorlamadım. Elimden geldiğince, kız annesi-babası olması sebebiyle ailesiyle 1 haftada bir veya 1.5 haftada bir görüşüyorum ki kızlarını görsünler, görüşsünler. Gitmek istediği zaman ise ikilemeden "buyur git" diyorum. Öyleki kendi ailem ile yapmadıklarımı bile yaptım eşimin ailesi ile. Mesela eşimin ailesi piknik yapmaya davet etti, yok demedim, gittim.

Tüm bunların karşılığında ise eşim annem ve babamdan sürekli kaçıyor. Annem ve babam son 3 haftadır yazlıkta. Eşim bir kere bile arayıp, nasılsınız, iyi misiniz demedi. "Arasana" dediğimde ise türlü türlü bahaneler duyuyorum. Mesela bir ara babamın amcası öldü, bizim köyde ölü yemeği verilir, "gidelim dedim", "sen git dedi", peki dedim gittim. Bu yemekten sonra ailemle bir oturmada annem "çok şükür kızlarımız" yanımda demiş, şu an için bahanemiz bu. Maden kızları yanında, benim ne işim var gibi gibi.

Ne annem ne de babam, evimize, evliliğimize bir kez bile karışmadılar. Anlayacağınız eşime kaynanalık, kayınpederlik yapmadılar. Yaşlarının ilerlemiş olmaları nedeniyle elbetteki ilgiye olan hasretleri artıyor. Eşim yokken arıyorum, görüşüyorum hallerine üzülüyor, "oğlum neden arayıp sormazsınız" deyişlerine içim parçalanıyor. Sonra bu eve, işime yansıyor, mutlu olamıyorum. Eşime diyorum ara, türlü bahaneler yine aynen diziliyor. Ama kendi ailesi ilse her gün, her saat görüşsek, oturup kalksak hiçbir sorun, sıkıntı olmayacak.

Eşimin annesi veya babasının bu konuda herhangi bir dolduruşu olduğunu da sanmıyorum. Çünkü Ramazan Bayramı'nda da bizimkiler yazlıktaydı, annesinin gidin, ellerini öpün dediğini kulaklarımla duydum. Biliyorum ki sorun eşimde ve belkide işyerindeki bazı insanların dolduruşuna gelmesinde.

Nedir bu işin hal, çaresi, nasıl konuşmalı, ne demeli, ne yapmalı vallahi çözemedim ben. Benzer bir durumla karşılaşmış, yaşamış birileri varsa bir yol göstersin lütfen.