Kültürel değişime ayak uydurmak zorunda hissetmiyorum kendimi, kusura bakmayın. Geçmişine özlem duymak bugünün dünden iyi olmadığının en güzel göstergesi. Bazen durum kişi özelinde olur, bazen toplumsal. Yazıda bir mesaj verilmek isteniyor, benim hoşuma giden oydu. Bu mesajı vermek isterken kullanılan pasajların da çoğunda ben vardım, bu da bana tesir etti. Yoksa, sokaklar daha güvenli miydi, tecavüz vardı da sadece iletişim şartları mı gelişti orası görecelidir, tartışılır anlamsız olur. Burada istatistik çıkartacak değiliz.

Bir gerçek var, her gelen nesil arkada kendisinden daha temiz bir geçmiş bırakıyor. Bu da gökten zembille inmiyor, hata neslin kendisinde. Dünkü -bugün tebessümle baktığımız- şartlar değiştiyse onu koruyamayanlar bizleriz demektir. Suçlanacak olan çocuklar değil. Ama bu, gerçeği de değiştirmiyor.