Biraz araştırmalarım sonucu tükenmişlik sendromu denen hadiseye benzer bir durum yaşıyorum. Artık adı her neyse.

Aldığım bir karar sonucu hafta sonları ve müsait olduğum zamanlarda kimsesiz çocuklar yurdunda "gönüllü abilik" programına katılacağım. Potansiyel bir baba adayı olmam ve çocukları çok sevmem sonucunda, onlara birşeyler katmayı, eğitimlerine manevi olarak katkıda bulunmayı, en azından faydalı birşey yapmayı planlıyorum. Maddi olarakta elimden geldiğince destek vermeye çalışacağım.