5-6 aydır fena psikolojik sorunlar yaşadım , ciddi ciddi enteresan problemlerim oldu. gerek özel yaşam , gerek aile yapısı gerek işlerimde birsürü bozulmalar düzelmeler yaşadım. yani insan hayatında belirli dönemler önemlidir ya , benim de o tarzda birşey oldu.
gel gelelim işin sonucuna ağlayamıyorum. yok efenim duygusal müzik dinle ergenler gibi ağlarsın , yok efenim babam ve oğlumu izle kesin bak çözüm sunuyorum sana gibi olaylara rağmen ağlayamıyorum.
bilmeyenler için özet geçmek gerekirse ; hapşurmak isteyip de hapşuramazsınız burnunuz ufaktan bir acıyla yanar ya. ağlamak da tam öyle gözler için geçerli. bazen tüm dünya sizden uzaklaşıp yalnız kaldığınızda ( bu sabah öğle akşam gece hiç farketmez ) belirli bir duygu yoğunlaşması yaşıyor insan.
normalde ağlamam gerek , ağlasam çok rahatlayacağım ama olmuyor. bunun bir çözüm yolu varmıdır ?
Hocam ağlamak rahatlatır, doğrudur.
Ama alternatif bir şey daha var. O zorluklardan başa çıkabildiyseniz ve çıkabilirseniz önce bir kendinize gelin. İnanın, ben bunu başarabildim bunu da atlattım diyebiliyorsanız göğsünüzü gerin. Bazı insanlar var, göz yaşınız kadar değerli değil. Ağlamak kutsalsa eğer, kutsalınızı kimseyle paylaşmayın. Paylaşıp pişman olan biri olarak diyorum. sonra da rahat battı diyorum.