5-6 aydır fena psikolojik sorunlar yaşadım , ciddi ciddi enteresan problemlerim oldu. gerek özel yaşam , gerek aile yapısı gerek işlerimde birsürü bozulmalar düzelmeler yaşadım. yani insan hayatında belirli dönemler önemlidir ya , benim de o tarzda birşey oldu.

gel gelelim işin sonucuna ağlayamıyorum. yok efenim duygusal müzik dinle ergenler gibi ağlarsın , yok efenim babam ve oğlumu izle kesin bak çözüm sunuyorum sana gibi olaylara rağmen ağlayamıyorum.

bilmeyenler için özet geçmek gerekirse ; hapşurmak isteyip de hapşuramazsınız burnunuz ufaktan bir acıyla yanar ya. ağlamak da tam öyle gözler için geçerli. bazen tüm dünya sizden uzaklaşıp yalnız kaldığınızda ( bu sabah öğle akşam gece hiç farketmez ) belirli bir duygu yoğunlaşması yaşıyor insan.

normalde ağlamam gerek , ağlasam çok rahatlayacağım ama olmuyor. bunun bir çözüm yolu varmıdır ?