Bende tam tersi durumdayım. Bi ara baya bi yazıyordum ama son bikaç aydır elime kalem almak gelmiyor içimden. Yine geçenlerde burda paylaştığım bi şiirim;
Alıntı
İlk defa kalp atışımda hızlanma oldu o gün,
İlk defa heyecandan ne yapacağımı şaşırdım adeta,
İlk defa bütün gün huzurlu, mutluydum,
İlk defa gerçekten aşık oldum aslında...
Dedim ya ilk defa işte aklım fikrim o oldu,
İlk defa onu düşünmekten başka bir şey yapamaz oldum,
İlk defa onsuzluk nasıl bir şey olur acaba diye düşünür oldum..
Ve aslında, ilk defa doğruları yazmak için aldım kalemi elime,
İlk defa sabaha kadar yazmak istedim belkide,
Evet yalan yok ilk defa, gerçekten aşık oldum...
Yok işte öncesi, ilk defa aşkın ne olduğunu anladım,
İlk defa hayatın ne kadar güzel olduğunu farkettim,
İlk defa ölüm denilen şeyden korkar oldum,
Onsuz bir dünyanın anlamsızlığını anladım ilk defa,
Öyle herkesinki gibi basit bir şey değil bu,
Tarif edilemez bir duygu bu,
Anlamamanız normal tabi,
Siz hiç ilk defa aşık oldunuz mu ?..
Gülüyorsunuz değil mi bu cümleye şimdi,
Ama bilmiyorsunuzki ilk aşkın ne olduğunu,
Anlamıyorsunuzki ilk aşkın ne kadar özel olduğunu...
Anlatılmaz yaşanır derler ya hani,
İşte öyle bir şey belki bu da,
Ama tek fark nasıl yaşadığın aslında...
Baya bi var aslında, akrostiş falanda çok yazdım. Belkide kafamın bambaşka bi yerde olmasından kaynaklıdır şuan yazamayışımın sebebi.. Toparlancak gibide değil şuan bu durum.
Neyse sizin şiirde arkadaşların dediği gibi hocam. Benimde o tarz çok var, bazılarını tekrar tekrar okuyunca kendi kendime gülüyorum hatta
