bu yazıları okuyunca benimde canım çekti.bi ara bendemi gitsem napsam :) şaka bi tarafa 7 yıldır hayatımı mahveden ve gittigim doktorların hastalıgın şu diyemedigi yani hala ne oldugunu anlamadıgım ama hayatımı resmen zindan eden bişey var bendede.son 6 aydır eve kapandım kaldım anasını satayım.bunun 2-3 ayında evin arkasındaki markete gidip ekmek dahi alamıyordum çok şükür bikaç gündür iyiyim.bide psikologumu denesem acaba.gerçi beni eve kapayan şey fiziksel ama belki hastalıgın temelinde fiziksel bi sorun olmadıgı için yıllardır gittigim doktorlar bişey bulamıyordur...bunu bi düşüneyim ben en iyisi.

mutlaka gitmeni tavsiye ederim benzer problemler bende de mevcuttu.

otobüs yolculukları kimi zaman eziyet kimi zaman yer değiştirerek geçiyordu benim için, yanımda birisi ayağını sallıyorsa; burnunu çekiyorsa ya da elinde tespihle oynuyorsa asabiyet katsayım artıyor resmen çıldıracak gibi oluyordum. kontrol edemediğim karşı tarafın davranışları, benim toplum içinde yapmadığım şeylere maruz kalmak delirtiyordu. gene düşündükçe deli oluyorum bazı hayvanlar öyle bir burun çekiyorki yanımda sanırsın kağıt yırtılıyor. az da olsa azaldı sorunum ama halen ara ara gelir. vucudumun enerji merkezlerine baskı uyguluyorum o zaman. geçiyor.

Gitmeyin arkadaşlar. 1 saat konuşmaya tonla para ödemeye gerek yok. Üstelik bir işe de yaramıyor.

bir şeyin yokmuş o zaman :)

işe yaramıyor diyenin bir problemi yoktur, geyik olsun diye gidiyorlardır.

Senin bir şeyin yokmuş o zaman.