Anlatımım çok akıcı yada hikaye , destan tarzında olmadığı için şimdiden özür dilerim.Yazmak benim beceremediğim birşey sanırım.

Ben daha doğmadan yaşanmış bir olay bu.Ve dedemden önce hep başkalarından ve olayın şahidi insanlardan dinlediğimiz bir olaydı.Yıllar sonra aklıma geldi ve bir denk geldiğinde dedeme anlattırdım.

Ankara Beypazarında geçiyor olay.Dedemler büyük koyun sürüleri için yılda 4 ayrı yere göç edip , her mevsimi başka bir otlakda geçiriyorlardı.Olayın geçtiği yer şimdilerde popüler olan Beypazarına bağlı ama Bolu Kıbrıscık ilçesine daha yakın olan Karagöl yakınlarındaki dedemlerin yaylası.Yaylada yaşayan insanlar bir ayı ve peşindeki köpekleri haber ettiklerinde Dedem ve çevresindekiler koşarak olay yerine gidiyorlar. 7-8 Kadar kangal (Ddemin köpekleri )oldukça iri bir ayıyı büyük bir kayanın dibine sıkıştırmış ama yaklaşamıyorlarmış.Nede ayıyının gitmesine izin veriyorlarmış.Olay yerine gittiklerinde köpeklerin hepside kan revan içinde ama ayıda çizik yokmuş.Cesaretini toplayıp saldıran ,dedemin anlatımıyla ayının bir tokatıyla 4 takla atıyormuş.Dedemin 8 yaşındaki yaşlı ama en iyi köpeklerinden biride olaya uzakdan seyirci olarak güzel bir gölgeden bakıyormuş.Gelen insalarda yaklaşamamış ve mücadele devam ediyormuş.Köpekler bir hücum edip ayının çırpınmasıyla hepside bir köşeye uçuşuyorlarmış.
Dedem en sevdiği köpeğin olaya seyirci kalmasına ,hep överek anlattığı köpeğin ağacın gölgesinde yatıp arada bir havlayıp bakmasına çok sinirlenmiş.Daha önce bir sürü kurt ve domuz öldürdüğü bilinen köpeğin ayıya karşı tepkisiz kalmasını dedem hazmedememiş.Koşar adım adı olmayan ama hep Karaköpek diye anılan bu yaşlı köpeğin yanına gitmiş.Ona bağırmış " kalk ne yatıyorsun " diye.Ama gene tık yok.Sinirlenen dedem köpeği daha hızlı ve gür birsesle azarlamış ve kızdığı için elindeki kalın çoban deyneğinide Karaköpeğe hızlıca fırlatmış.Yediği deynekle canı yanan Karaköpek önce dedeme kızıp hırlamış.Sonrada anlattıkları üzere adeta ayı gibi homurdana homurdana ayağa kalkmış.O anki tepkisini anlatanlar köpeğin dili olsa Dedene çok ağı küfür ettiğini düşünecektik diyorlar.HIrlayıp homurdanmaları bitincede ayının ve köpeklerin olduğu bölgeye doğru yavaş yavaş yürüyerek gitmiş.
Ayı ve köpeklerin altında savaş verdiği kayanın üzerinde en uç noktasına kadar gelmiş.Uygun zamanı bekleyip ayının biraz öne çıktığı bir anda adeta kükreyerek ayının üzerine atlamış.Atladığında ayının yanağı ve kulağını komple ağzına alarak kendini yere atmış.Ayının kulak ve yanağını öyle bir kapmışki ayı onun ayaklarını yerden kesmiş ama genede bırakmamış.Bu sırada diğer köpeklerde hep beraber saldırıp 1 saatten fazla süren bir mücadele ile ayıyı etkisiz hale getirmişler.Köpeklerin bu mücadelede o kadar çok canları yanmış ve hırslanmışlarki ayı öldükden saatlerce sonra bile tüylerini kımıldatan rüzgarla beraber tekrar tekrar saldırıp zaten artık yaşamayan hayvanın postunu didik didik etmişler.O dönem ayının postunu almak isteyenler bu sebeple geriye paçavraya dönmüş bir deri parçası bulmuşlar.Bölge insanı o dönem çok korktukları ve bir kaç kişiyede saldırmışlığı bilinen bu ayıdan kurtuldukları anı Dedemin en büyük boynuzlu koç unu kesip yiyerek kutlamışlar.Hala anlatılır....

Aslında köpeğin dedeme verdiği tepki ve sakince saldırırken ki hareket tarzı bana Kangallarımızın ne kadar akıllı ve her zaman mücadelede stratejik davrandığını gösteren bir işarettir.Bu tür yaban hayvanlarıyla mücadeleleri hep Kangallar kazanmaz .

İnsal eli deymediği ve müdahalesi olmadığı sürece bu hayatın bir gerçeği ve doğanın kanunudur.Hep Kurtlara düşman bilinen Kangallar aslında kurtların en iyi dostudur.Çünkü Kangal köpekleri sayesinde sürü sahipleri kurtları öldürmek için başka çareler aramamaktadır.Kangallar olmasa ülkemizdeki kurtlar ya zehirlenerek yada vurularak öldürülürdü.Ama Kangallar sayesinde sürülerden uzak tutulan Kurtların en iyi dostu bu sebeple gene Kangallar.

Kangallarımızın Doğal dengeyi korumakdaki önemli katkılarını gene zamanı geldiğinde konuşmak ümidiyle....