30 gündür konusmuyorum babam ile. Bir kez çok doldum, gittim özür diledim. Elini öpeyim dedim. Vermedi elini.

"Neden özür diliyorsun ki, sana göre sen haklısın, yanlış birşey yapmadın ki" dedi.

"Yapmamış olsam özür dilemezdim ki baba" dedim. Elini kaldırdı, "git" dercesine.

Aynı evde yaşıyoruz. Ama birbirimiz için yokuz, yaşamıyoruz sanki.

Sabah bir kez daha şansımı deneyecegim. Bir gömlek alıp götürecegim, "özür dilerim, babalar günün kutlu olsun babacığım" diyeceğim.

Kabul etmezse, başından defederse, ömrümü bitti saymaktan başka çarem olmayacak. O kadar dönüm noktası anlayacagınız bu babalar günü benim için.

"Baba yüreğidir, dayanmaz" demek istiyorum. Öyle düşünmek istiyorum. Allah kimseye, varlık içinde yokluk göstermesin. Her açıdan.

Seni çok seviyorum, canım babacığım..


ArKi. - HitcH - Erhan