Sevme konusunda, şahsen kolay seni seviyorum derim. Ama severmiyim bilmiyorum. İlişkiler insana çok şey öğretiyor. Şu anda birisine gerçekten seni seviyorum diyebiliyorum. Sevdiğimi de biliyorum.
Dünyaya bir daha gelsem sevgilim, arar bulurum yine seni severim.. misali yani.
Fakat olur da bulamazsam, bir başkasını da bu kadar sevmezdim açıkcası.

Diğer konuya gelince, madem kişisel cevaplar veriyoruz. Annemin benim kötülüğüme birşey istemeyecegini çok iyi biliyorum. Durup dururken de, ben bu kızı begenmedim demez. Ama şuna inanıyorum ki, benim beğendiğimi, seviyorum/aşığım/karım olmalı dediğim kişiyi annem beğenir. Şayet şu nedenden dolayı olmaz derse de, o nedenin benim için de ne kadar önemli oldugunu kendimce analiz ederim. Eger annemi haklı bulduysam, sevdiğim kıza durumu anlatırım. Yani bu durum, annemin beni uyardığı, benimde annemle hemfikir olduğum bir konu halini alır. Bu durumda dediğim gibi kız arkadaşımı karşıma alır konuşurum. Durum bundan ibaret derim.
O da uygun görürse o şekilde olur. Ama yok ben bu huyumu değiştiremem derse, bende annemi o kıza değişmem.