Atatürke sevgimi belirten 2006 yılında yazdığım bi şiir.arşivde bulmak zor olmadı.

Bir adam vardı,
Yanarken evleri kocatepenin
Ve alırken son lokmasını bir takım askerler
Hani nazım diyorduya bir gül veda şiirinde
Ve aynen öyle işte sarışın bir kurda benziyordu...
Savaşın demiyordu istiklalı kazanmanın arefesinde
Ölmeyi bile kabullenemiyodu daha fazla cesur ve yürekli..
Ölün diyordu bu zafer sizin diyordu ey şehit..
Hakikat nerde diyordu şair.
Hakikat onda idi sadece düşüncesel kaygılarında değil
Duruşunda idi hakikat ve bandırma ayaklanıyordu..
Tıpkı eskisi gibi..
O geliyordu mavi gözlerin arkasından..
Ve ardında milyonlarca gölge..
Hani diyordumda bir adam vardı
Her on kasım bir takım şiirsel yanlılıklar biriktirilen
Korkuları ecele faydalarken
Hani deniyorduya gençlere bırakılmış bekçilikler..

Susuyordu akçakaya dağları
Nefes alışverişleri bile katabilirdi..
Kendini mavi sanan o amansız denizi..
Söz gelimi yıkıyordu adeta..
Bir adam vardıya hani..
O adam mustafa idi..
Mustafa kemal atatürk..
O hala var..
Gençlerde ve bırakılmış bekçiliklerde..
Her 10 kasım sabahında değil her 10 milisaniye..
Ve bir ölçüt birimine takılamayacak kadar şerefliydi o..