Ortada karmaşık bir denklem var.
Güneydoğu halkı fakir ve genel olarak eğitimiz ne istiyorlar? iş ve dolayısıyla mutlu olmak...
Güneydoğuya fabrika kurulamıyor yada girişimciler sıcak bakmıyor neden? Dagda pkk ve şehir devamlı karışıklık içinde, yatırımcı önünü göremiyor ve yatırımlar o bölgelere gitmiyor.
Yatırım yok, açlık, fakirlik, günlük 7 milyon kazanmak için kamyon üstünde işine giden ameler ve kamyon devrilir geçim derdinde olanların hepsi ölür.
Aynı aileden biri askere gider biride dağa çıkar küçük kardeşte sokakta mendil satar yada ist.a gelip dilenir. Daha kötüsü karar verme yeterliliğinde olmadığı için emir altına girip bu gün olduğu gibi kitle halinde kullanılırlar.
Kürt sorunu biter lazı, cerkezi, dadaşı başlar, kişisel fikrim böyle gelmiş böyle gider, bir kere elimizi vermişiz emperyalistlere artık kurtulmanın imkanı yok. Onlar yönetiyor biz oynuyoruz olay bu.