Bu ülke için çok az şey yaptım çoğunluk gibi...

ilk başta türkçeyi öğrendim 4-5 yılda. Sonra benim bu ülke için birşeyler yapmamı isteyen öğretmenimi dinledim. Istiklal marşını gönülden,bayrağımız havada dalgalanırken bir mutlu oldum.Egitim adına bana hicbir katkısı olmadığını bildiğim halde meslek lisesine gidip mezun olmuşum,bölümümle hiçbir ilgim ve bilgim olmadan. Elime para geçtikçe düzenli olarak tegv ve tsk ya bağış yaptım. Türkçeyi düzgün konuşmayanları uyarır yanlarında durmazdım. Yurtdışında bir türk ya da türkçe konuşan görünce sevinir bu türkiyenin insanı der yardım ederdim. Yaptığım her işte kişisel değil daha çok türkiye adına iş yaptım. Türkiye adını kullandım her zaman.

Üniversiteyi kazandım ve aylarca kimseye yabancı ogrenci oldugumu söylemeden,yabancı dil konuşmadan. Başarısız olmamı kişisel, başarılı olmamı türk genciyiz diyerek. Çoğu zaman mcdonalds yerine dürüm,tantuni yedim alışveriş merkezlerinde. Uçak seferlerimi türk firmasıyla yaptım. Türk hotellerinde türk işçilerle çalıştım. Yıllardır yabancı yazılan tabelalara kızıp kendi forum ismime bile kızdım. Kültürümüzü yok edenleri izlemek yerine onlarla savaşmayı tercih ettim. Giyim alışverişlerimi fiş alarak ve türk malı ya da türk ortaklıgı olan firmaları seçtim.

Hayallerimde hep türkiyenin güçlü olduğunu ve benimde o ülkede yaşadığımı hayal ettim. Para,araba,kızlar yerine genellikle Allahım bir imkan versende şu türkiye düşmanlarını yok etsem bazen çocukca hayaller gibi uçmak isterdim askerlerimize yardım edip düşmanları yok etmek için. Birisi türkiye hakkında kötü konuştuğunda karşısında dik durmayı istedim hep. Yarınımın karanlık olarak görsemde hayallerimden ve yaptıklarımdan hiç vazgecmedim.

Ama sonuç olarak ben yine çok az şey yaptım çoğunluk gibi. 10 sene önce bizim nesil için ülke iyi halde olacak dediler. Bize güvendiklerini söylediler. Oysa biz görevimizi yapmadık ve 90lı nesil geliyor dedik. Onlarda da bir ufuk göremiyorum onlarda 2000 doğumlulardan bekliyecek. Nereye kadar...