Önemli olan sahibinin türk ya da yabancı olması değil, çalışanarını iyi şartlarda, iyi maaşlarda iyi imkanlarda çalıştırmasıdır.

Mezun arkadaşlarım arasında ne kadar yabancı şirkette çalışan varsa 3000+ kazanıyor, her türlü sağlık imkanı ve eğitim imkanı var.

Birkaç şirket dışında (Turkcell gibi) türk şirketlerinde çalışanlarsa moralleri çökük durumda. Kötü maaşlar, kötü davranma, yok sayılma, her an çıkarılma tehlikesi.

Arkadaşlar, yabancı şirketler buraya yılların birikimiyle geliyor. Siemens 150 yılın Alman çalışma disiplini ve haklarıyla geliyor. Bunlar Alman emekçilerinin yılmaz mücadelelriyle kazanılmış haklar.

Türk sahibi olan şirketler ise tek bir sloganla (genelde) geliyor: "Senden çok var, canın isterse çalış canın istemezse hadi yallah"

Sahibi Türkmüş, ALmanmış, Yahudiymiş önemsemem. Çalışanı mutlu mu? Ev kurabilmiş mi? Gezebiliyor mu? Arabası var mı? Orta sınıf oluşturma hedefimize katkı sağlamış mı? Bunlar yeter. Madem türk emekçileri olarak haklarımızı aramaktan aciziz, bari yurt dışında hak-edilmiş olanı gelsin.