Küçükken , çocukken olurdu. Saatlerce atari ve playstation'ın başında olduğumdan yattığımda garip garip rüyalar görürdüm. Bunlarda da hep kendim olurdum yani rüyada olduğumu bilirdim. Gerçek hayatta annemin kızcağı şeyleri yapardım nasıl olsa rüyadayım , kızan yok eden yok.

Biraz büyüyünce kabus görüp korkutuğumda bir anda dua ederdim rüyada , uyanmak isterdim. 3-5 saniye içinde de hemen uyanmış olurdum.

Sonra biraz daha ilerlettim işi , rüyanın olumsuz bir yere gittiğini görünce yada sezince hemen kendimi uyandırırdım. Örneğin biri sizi bi yere davet etti, ama gittiğiniz yer pek tekin değil , işler kötüye gidicek gibi. Hemen uyandırı verirdim kendimi

Birde çocukken hiç unutmam , rüyadayken oturduğum koltukta bağdaş kurarak oturmaya başlayınca uçardım bunu artık keşfetmiş bulunup tüm rüyalarımda neredeyse yapardım. Uçmam gerektiğinde bağdaş kurar beklerdim , havalanırdım yavaş yavaş.

Bilimsel açıklaması nedir , gerçekten merak ediyorum. Ama çokça yaşıyordum , şimdi eskisi kadar değil.