Özel bir hastanede çlıştığım zamanlarda bir anda apandistim sorun çıkarmıştı.El mahkum hemen ameliyata alıyorlar. Ameliyat değilde bana en çok koyan masada iken ameliyat öncesi az bir kendime gelir gibi olmuştum.
Alıntı
Gözlerimi açtım masada yatıyorum tepemde bir sürü ışık vs ve hemşire kızlar az çok seçebiliyorum o kafa ile bu ayşe bu fatma diye sayabiliyorum kendimce hepsi ile zaten kanka olmuşum aylardır.Bazılarıda benim o zamanki hatunun can ciğer dostları kafamı kaldıracak gibi oluyorum kendime bakmak istiyorum, Oda ne çırılçıplak yatıyorum önlerinde
Onlar alışıktı buna ama ben değildim
Hemen gözlerimi kapyıp tekrar sızmış numarası yaprak narkozcu doktora agız dolusu sövüyorum utanç içinde.Haqyatımda en tiksinç anım budur desem yeridir.Bir daha o insanların yüzlerine bakamıyorsun resmen :ıyyyyyk: