Ateist bir adam bir gün ormanda
geziyor ve etrafındaki güzelliklere bakıyormuş. 'Evrim ne güzellikler
yaratıyor!' diye düşünüp mest oluyormuş. Birden arkasında kocaman bir ayı
belirmiş ve onu kovalamaya başlamiş.
Adam bütün gücüyle kaçıyormuş ama her
arkasına bakışta ayının daha yaklaşmış olduğunu farkediyormuş.
Dakikalarca süren bir kaçışın sonunda
adamın ayağı yerdeki dala takılmış,
ayi adamın üzerine atlamış,
pençesini kaldırmış.
Tam vurmaya hazırlanırken adam
'TANRIM!!!' diye bağırmış.
Bir anda zaman
durmuş, ayı donmuş, ormandaki nehir
bile akmaz olmuş. Bir anda
orman kararmış ve gökyüzünden bir ışık
hüzmesi adamın üzerine
parlamiş.
Çok derinden gelen ilahi bir ses adama: -
'Yıllarca bana inanmadın, yaratılışı kozmik bir kazaya bağladın, sana bu
durumda yardım
etmemi mi istiyorsun? Seni sevgili bir kulum mu
saymalıyım?' demiş.
Adam utanç içinde: - 'Biliyorum bunca yıldan
sonra dindar biri olmayıistemem
haksızlık, ama belki AYIYI dindar
yapabilirsiniz.' demiş.
Ses:
'Peki.'
diye karşılık vermiş ve ışık kaybolmuş.
Nehir tekrar akmaya baslamis. Herşey
eski haline dönmüş. Ayı
pençesini indirmiş, iki pençesini de göğe doğru
çevirmiş, ve konuşmaya
başlamiş: -
'Tanrım, senin rızkınla orucumu
açıyorum, hamdolsun verdiğin
nimetlere.


(Umarım verilmemiştir)