DİNLEME BAŞINI!

Karşı masadan çağırdılar, buyrun dediler
Keyfim yok dedim bağışlayın, başımı dinleyeceğim biraz
Sen misin diyen, bir curcunadır koptu
Ne kalabalık, ne kalabalıkmış yarab başım !
Bunca ayıp, bunca kayıp, bunca ölüm !

Attım kendimi dışarı, karıştım Şarlo’nun yalnızlığına
Uçuyorum şimdi Barbaros Bulvarı’ndan aşağı
Üstümde insanlar, ne güzel,
ve ayaklarımın altında deniz !

Sana da söylüyorum hep, Teo,
Başını dinleyeceğine, al başını git uçmaya !