yazılar gerçekten çok güzel olmuş. Yüreklerinize sağlık

Aşk üzerine yazdığım bi yazı, kızların değişmesi herkesin şikayetçi olduğu bi konu..
Merhaba gençler,
Bu yazımızda birliktelikte ki belkide en önemli sorunu ele alacağız. Kızların "değişmesi"dir.
Bir erkek için en büyük acı, karşıya ayrılma sinyalleri verirken ayrılık acısını kız(lar)dan daha önce farkına varır ve yaşar. Gelelim bu değişme dediğimiz şey nasıl oluyor, gerçekleşiyor; inceleleyelim!
Değişme; genellikle kızın arkadaş ortamına uyum/adapte çabaları, kendini gösterme, gaza gelmek, grup yahut arkadaşlar arasında ilgi çekmek amaçları taşıyan isteyerek ya da kendiliğinden gerçekleşen eskiye nazaran hâl, haraket ve konuşmaların değişmesidir. Kız için gayet normal hatta büyük mutluluk verici bi olaydır. Lakin bir erkek için bu; hiç de öyle değildir ( Öyleyse erkekte sevgi yoktur! ). Erkek; kıza yavaş yavaş soğuk davranmaya başlar yahut bir süre daha dayanmaya çalışır ancak başarılı olunmaz umumiyetle ve "dananın kuyruğu kopar" sözü burada devreye girer. Evet aynen böylede olur!. Erkek, sevgisinden vazgeçemesede nekadar ayrılmak istemese de çaresizdir, sinirlidir, sıkıntılıdır, anlayanı olmaz-anlatamaz.. Kıza karşı tavırları kızın yaptığına göre değişir ve birden sevgili "neden bana böyle davranıyorsun?", "beni sevmiyor musun?". Seni seviyor ama senin sen olmanı işte burada erkek ne kadar da desede değiştin eskiye dön! malesef kız değişmediğini veya tamam diyerek herşeye devam edecektir ve yavaş yavaş mutsuz sona doğru büyük bir hüzünle ilerliyecekler. Son pişmanlık fayda etmediğini sevgili yar anlayınca ya ağlıyacaktır ya da ileriye bakacaktır. Siz siz olun siz'liğinizden vazgeçmeyin, geçirmeye çalışanlara boynunuzu eğmeyin!.
Kendinize sevgiyle bakın...

Ne yapmışsınız hocam siz BleedCry' ile
Evet bekliyoruz farklı çalışmaları.

Yalandan yalanlar
Artık gülmeyeceğim; o yalandan,
Ağlayamam; o yalandan,
Sevsem de sevilmem; o yalandan,
Gerçekleri anlatacam o yalanlara,
Artık yalansız yalın oyunlar oynayacam
Kuklam olacak herkes,
Herkes inanacak o yalandan yalanlara!
Hayatları bir yalan olduğunu yalandan yalanlayarak anlayacaklar
Yalan, yalan, yalan...

Yine vakti zamanında blog.wolkancada yazdığım
otopsiraporu da karikatür ile biraz moralimi bozmuştu ama onu da koyayım:
Su normal koşullarda 100 derecede kaynar!


Arka sıradayım… Dersteyiz ama tek kelime dinlemedim. Az önce -size saçma gelse de- telefonumdaki oyunla dertleşiyordum. Bu oyunu hep, kendimi boşlukta hissettiğim zaman rahatlamak için oynuyorum… Bilgisayarı da yıllarca bu amaçla kullandığım için bağlandım zaten ona… O da aynı bu oyun gibi kaçış yolu oldu benim için.
"O" ise en önde oturuyor. Ne halde olduğumu görmüyor, görmek istemiyor ya da umrunda değil. Ama mutlu olduğunu görmek hoşuma gidiyor. Bu kadar şeyden sonra nasıl bu kadar mutlu olabildiğini merak etsem de…
Normalde karamsar ve mutsuz birisi değilim. Ama son zamanlarda böyle olmayı beceremiyorum. Belki de mutlu olmak öğrenilebilir ve uygulanabilir bir olgudur. Belki biri bana öğretse bu durumda da yapabilirim. Ama ben dışlanmış biriyim; kimse yapmaz bunu bana… Benim normalliklerim yüzünden oldu bunlar. Çünkü bir tek bana ait onlar… Anlayamadılar; umrumda değil… Yıllarca suyun normal koşullarda 100 derecede kaynamasının ilgimi hiç çekmediği gibi!



Normal koşullarda mıyım acaba? %64'üm su ise 100 derecede kaynar mıyım? Galiba sadece bana göre normal koşullardayım… Farklı olmak gayet normal bence. Fark da burda zaten… Herkes tek düze, hepsi "normal". Sabit ve normal koşullar altında sabit hedefler; şaştığında göğüs kabartarak gezememekten korkulan…
Belki, iyi bir okulda olmama rağmen hiç bir etiketim; BAŞARIM olmayacak "normal insanlara" göre. Ama kendime benzediğim için huzurlu olacağım. Bana göre normal ama onlara göre…
Farkındayım yine saçmaladım. Olsun içimden bunlar geliyor. Düşündüklerim bunlar… Saçma düşünüyorum…