Mantık duyguların önüne geçer derler ya.. Yalan.. Denedim defalarca yüreğimin ateşini söndürmek adına.. Nafile..

Kanattım yaralarımı alkolle temizledim.. Yandı canım gözlerimden yaş geldi ama sönmedi sol yanım..

Acıdıkça kanayan yaralarım sol yanıma vurdu... Unutmak ve düşünmek istemezken seni şimdi her acıyan yaram seni hatırlatıyor bana.. Gerek sol yanım gerek kabuğu kopmuş yeni yaralar..

Cesaretli olsaydım belki göze alabilseydim kaybetmeyi bu kadar çok yanmazdı canım... Çıkıp karşına diyebilseydim sokaktaki iki günlük çocukların söylediğini bu kadar azap'ım olmazdı...

Yanardı.. yanardı.. yanardı ve sönerdi ateşim...