Bugün kız arkadaşımla geçirdiğimiz çok güzel 4 saat sonunda tam evlere ayrılırken ayrılalım lafı duydum1.5 yıl boyunca edilmiş yeminler,kurulmuş hayaller herşey bi çırpıda boşa gitti...Ben onun için her soruna katlandım kalp hastası oldum 21 yaşında sinir hastası oldum..ee ne yapalım bu konuyu neden açtın buraya diyeceksiniz bilmiyorum birileri ile konuşmak içimde ne varsa dökmek istedim.Kız arkadaşımla hrşey yolunda giderken ailelere söyleme kararı aldık ve ne olduysa o zamnadan sonra olmaya başladı.Bi ablası var ki bizi ayırmak için elinden geleni yaptı herşeyi yasakladı.Şu yaşa gelmişiz ondan izin alıp görüşüyorduk 30 dk 1 saat ve ben ablasının tüm yaptıklarına eyvallah dedim sevdam için katlanırım dedim.Allah yukarıda kız arkdaşımda benimle birlikte benim için oda herşeye katlandı.1.5 sene boyunca 1 günümüz sorunsuz geçmedi sürekli sorun oldu ama eyvallah dedim.Bu ilişkide 30 yaşında ki bi adamın gösterdiği olgunluğu gösterdim ben ve tüm yükü sırtıma alıp herşeye katlandım ve sonunda kalp hastası oldum..Ablası yüzünden son zamanlarda tartışmaya başlamıştık gerçekten artık birşeyler yolunda gitmiyordu sürekli sorun sorun...ama ben yine herşeye katlanmayı göze aldım sabrettim Allaha dua ettim ama kız arkadaşım...Beni ne kadar çok sevdiğini biliyorum ama bugün parmağındaki yüzüğü bana verdikten sonra şok oldum.O kadar edilmiş yeminler verilmiş sözler boşaymış...1.5 yıl boyunca ben her sorununa katlanmışım oda benimle katlandı Allah razı olsun ama böyle bitmemesi gerekiyodu.Tek tek yaşadığımız sorunları anlatsam dağ oluşur herhalde ama ben hayatın tüm zorluklarına rağmen ayakta kaldım hayata inat sevdamın peşinden koştum.Bu ablalar neden hep böyledir.Daha dün ablası ile msnde konuşurken beni tanışmaya çağırdılar aileler arasında yüzük takmayı bile konuşuyorduk okulum bitince ama şuan ne haldeyiz.Bu saatten sonra ne yapacam bilmiyorum herşeyi arkada bırakıp gitmek mi en iyisi ve sağlıklısı yoksa tekrar eski günlere dönmek için kız arkadaşımı ikna etmek mi...Bu aşk bir filmdi ve biz bu filmde acı çekmeye mahkum iki oyuncuyduk.Şuan ayrıldık diye kendimi içkiye vurup harap etmiyorum çünkü ben elimden geleni yaptım sağlığım ile oynadım...Ama şuan içimde tek birşey var ablasının karşısına geçip içimde ki nefreti yüzüne karşı kusmak istiyorum.Onunda oğlu var küçük bana,bize çektirdiği acıyı Allah yukarıda oda çeksin benim ailemin çektiğini oda çeksin.Beddua etmek istemiyorum ama o kadar nefret doluyum şuan.BEnim 3 ay yüzüm gülmedi evde ailem benimle birlikte bu acıyı çekti dilerim Allahtan oda benim,ailemin ve kardeşinin çektiği acıyı çeksin...Kusura bakmayın kafanızı şişiriyorum ama içimdekileri dökecek bir yer aradım içimde ki nefreti haykıracak yer olarak sürekli olduğum yeri seçtim..İçimde öğle bi ateş yanıyo ki şuan sadece o ateşle kendimi yakıyorum.Gidip ablasına benim çektiğim acıyı çektirmek var ama bilmiyorum...