Bakın, aradan yaklaşık 10 gün geçmiş...

Bugün en yakın arkadaşıyla bir cafede oturuyoruz. Bana, "üzülme ama sana söylemem gereken bir şey var" dedi. Bende "tabii, seni dinliyorum" dedim. Buraya kadar gayet sakin ve normalim. "Abi, çocuğun teki çıkma teklifi etmiş. Beni aradı ne diyeyim diye sordu." dedi. Kafam allak bullak oldu, diyorum ki; "yahu ben kızı biraz tanıdıysam hayır diyecektir". Kendimi sakinleştirmeye çalışıyorum, öfkemin ve korkumun sınırı yok.

Aradan 15 dakika geçiyor, kızın telefonu çalıyor. Arayan o... Konuşmanın 30. saniyesinde karşımdaki kızdan bir tepki geliyor. "Nutkum tutuldu, söylecek kelime bulamıyorum!". Sonrasında kız ikinci bir söz söylüyor, "ne giyeceğini de mi bana soruyorsun?" diyor. O anlıyorum ki bulaşmaya gidecekler. Buluşmaya gitmeleri beni sinirlendiriyor, çıldırıyorum ama asıl gerçeği öğrendikten sonra durdurulamıyorum.

Telefon kapanıyor, soruyorum; "ne oldu, ne diyor?" diyorum. "Fatih'in evine gidecekmiş, ne giyeyim diye soruyor" diyor. Allah'ım bu nasıl bir azap? Bu nasıl bir çile? Bu nasıl bir kader? Başımda aşağıya kaynar sular dökülüyor. Bana onlarca kez "senden sonra kimse olmayacak, beni senden başkası mutlu edemez" diyen insan (!) bunu nasıl oluyorda yapıyor?

Masaya sertçe bir yumruk vuruyorum. Gözlerim doluyor, ağlamak üzereyim ama ben ağlamak istemiyorum! Kafamda milyonlarca kez yaşadıklarımız canlanıyor. Biz bu duruma nasıl düştük diyorum? Şaka mı bu?! Nasıl yapabilir bunu?

Canım yanıyor, içimde bir ateş var. Bağırıyorum, çağırıyorum hatta küfür ediyorum. Soruyorum kendi kendime, "adalet mi bu?" diyorum.

Kahpeliğin, şerefsizliğin tanımı bu değil mi? Allah aşkına söyleyin, reva mı bu? Bana unutun diyenleri dinlemiyordum, "yahu gerçekten seven nasıl unutur" diyorum.

Artık, zerre kadar sevgi yok içimde. Bir gün kapımda kul, köle olsa dönüp yüzüne bile bakmam. Ondan sadece nefret ediyorum. Yalancı, haysiyetsiz, ********, kişiliksiz insan! Sana insan demeye bile utanıyorum!

Umarım sende bir gün çektiğim acıların, yaşadığım şeylerin en azından yarısı yaşarsın. Benim sana bu dünyada ki hakkım helal değildir, Allah'ından bul. İnşallah benden beter olursun!