Bugün en yakın kız arkadaşıyla görüştüm. Bana, "O şimdi seni unuttuğunu sanıyor, ben onu yıllardır tanıyorum. Sende biliyorsun onun seni bu kadar unutması hatta unutması imkansız. Bak göreceksin tatil bitince, seni görünce pişman olacak ve sana yeniden dönecek" gibisinden sözler etti. Yüreğime su serpti. Şuan kendimi kaybetmemem için yeterli mi bu?
Tatillerden sonra düzelecek bir aşksa bırak bir kere bozulsun puzzle. Bir daha yapmaya çalışma. Çünkü her ufacık ayrılır daha zor hale getirecek ve daha cok yıpratacak sizi. Benden sana hayatında bu tarz şeyleri cok yaşamış biri olarak bir tavsiye. Abi/Arkadaş tavsiyesi. Yaşın henüz 18. Daha böyle şeyleri çok yaşayacak çok çeşitli insan tanıyacaksın. Bir kere biter herşey. Görünürde olsada birşeyler aslında olmayacak. Gün gelip anlayaksın bunu keşkelere boğacaksın kendini. Ona değil kendine kızacaksın. Hata 1 kere yapılır. 2. kez yaparsan hala körsün demektir. Aşk diyip geçme. Bir insan/aşk insanın hayatını o kadar değiştiriyor ki inanamazsın.
Senin hikayenide okudum hocam çok üzüldüm

Ama hala ayakta kalman ve onsuz devam edebilmiş olman çok sevindirici

Senin durumunda olmayı hiç istemem

halime şükrediyorum o yüzden...
Ama şunuda belitrmek isterim ki gerçekten sabırlı bir insanmışsın

Ben olsam o düğüne gitme cesareti bulmuşken bi olay çıkarmadan duramazdım o acıyla.
Aslında asabi biriyimdir. Ama saygı nedir bilirim. Ailesini, yakınlarını çok iyi tanıyorum ve seviyorum. Onlar da beni sevip sayar. Onlara bir saygısızlık edemezdim. Hem elimede birşey geçmeyecek. Beni görmesini bile istemedim açıkcası. Bu muhabbet her geldiğinde aklıma iğne batıyormuş gibi oluyor kalbime. Herşey devam etseydi ona yazdığım şiir ve denemelerden bir kitap çıkaracaktım onun adıyla bu yaz. Ama kısmet derler ya.. Bize başka tarafıyla gülüyor kader.