Bugunun kosullarinda evrim gecirmis Iran'in askeri doktirini Sahab-3 ve Fetih-110 gibi Tel-Aviv'i bile rahatlikla vurabilecek uzun menzilli fuze sistemi uzerine kurulmustur.

1985'de Iran 50 km capli Oghab roketini, 1986-87-88 arasinda 120 km ve 160 km capinda Mushak topcu roketini gelistirdi.1998'de Scud-Bs'yi toplayarak Kuzey Koreli teknik uzmanlardan yardimlar alarak fuze uretme ve gelistirme merkezi kurdu.Scud fuzeleri yerine Iran 1300 km capli Sahab-3 ile Sahab-4 fuzelerini gelistirdi.1998'de test edilen Sahab-3 fuzesi daha da gelistirilerek 2,000 km'lik bir menzile erisecek bir noktaya getirildi.

1990'li yillarin ortalarina kadar Iran,elindeki yuksek petrol gelirleri nedeniyle askeri harcamalarinda herhangi bir kisintiya gitmedi.

Iran'in elindeki balistik fuzelerin bir cok acidan Iran'a sagladigi avantajlar bulunmaktadir.

Herseyden once bu fuzelerin uretim maliyetleri cok dusuktur ve hammadde acisindan disa bagimlilik cok azdir.Ayrica fuze ihraci konusunda herhangi bir uygulama veya kontrol soz konusu degildir.
Fuzelerin mobil olmasi saklanmasini ve tasinmasini kolaylastirmaktadir ve cok etkili silah olamalari sebebiyle dusmana fark ettirilmeden kolaylikla kullanilmaktadirlar.Fetih-110 fuzelerinin hazirlanmasi bir kac dakika surmektedir.Buna ilaveten fuzeler savas sirasinda cok buyuk karisikliklar yaratarak en iyi askeri planlari bile alt ust edebilmetedir.
Mart 2003'de Irak-Kuveyt sinirinda toplanan ABD askeri gucleri fuze saldirilari yuzunden savasin hemen basinda plan degisikligi yapmis kara gucleri ancak 21 gunluk agir hava saldirisindan sonra Irak'a girebilmistir.

Bu sebeblerden dolayi Iran kendisine yapilacak olan bir saldiriyi cok genis capli bir fuze saldirisiyla cevap verecek kapasitededir.