Kim demiş din sorgulanmaz diye? Sorgulanmayan bir din ne kadar sağlıklı olabilir? Diyelim ki bir kişi herhangi bir dinin kurallarını beğenmeyince ve "neden böyle ki?" diye sorunca günah mı işlemiş oluyor? Bu da bir sorgulama çeşidi değil midir?
Ömer Hayyam'ın anlattıklarını farklı bir yere yormayın. Adamın tanrı inancının olmadığını ya da çelişkiler yaşadığını cümle alem biliyor.
O zaman Yunus Emre'nin Allah'ı öven eserlerini de belki de tam tersini anlatıyor diye değerlendirelim, olacak iş mi?
Ömer Hayyam, kuru kuruya bağlılık göstermiyor, "neden?" sorularını soruyor. En iyisini yapıyor, dinin amacı evreni düzene sokmak, hizaya getirmekse bu din sorgulanır, varsa yanlışları "neden" diye sorulur. Tatmin olanlar devam edip inanır, tatmin olmayanlar da bunun bir aldatmaca olduğunu düşünüp "ateist" olmayı yeğler.
Din asla sorgulanamaz. Çünkü din eleştiri kabul etmez, kesin kuralları vardır . Bu bir hipotez ya da deney değildir.
Yani dinin kuralları şu şu şudur, mantığına uymuyorsa o dini değiştirmek yerine başka bir dine geçersin. Bu kadar basittir.
Örnek verecek olursak İslam'ın 5 şartı vardır. Sen oruç tutuyorsundur da namazı reddediyorsundur, bu konuda dinin sana yapabileceği bir kıyak yoktur. Sen zaten o dini reddetmişsindir.