Çocukken bir akrabamın iki çocuğu vardı.
biri vardı ki ayaklı felaketti, benden 3 yaş kadar büyüktü.
bana ızdırap çektiriyordu desem yeriydi, ama yine de ne yapıp ne edip barışıp beraber oluyorduk.
Aradan 10 küsür yıl geçti, bir araba kazasında ölmüş haberi aldım.
İnsan ne yapsa duramıyor yerinde, yüzünü bile hatırlamıyorum ama çocukluk işte...
insan her şekilde özler birilerini, ne kadar kızsa da küsse de...

başınız sağolsun...