Ben yapmam demiyorum ama yıllardır baştan baştan oynanıp önümüze sunulan oyunlarda verdiğimiz şehitler canımı acıtıyor, sıkıyor. Senelerce güç bela okuyup, hayaller kurarak gidiyorsun üniversiteye. Onuda güç bela okuyorsun. Askere gidiyorsun. Onca umut, hayal ve senelerin cabası tabut içinde geri geliyor. Bu koyuyor bana. Aöfe yazıldım askere gitmemek için. yalan değil yazıldım. Çünkü beynim daha işliyorken, okuduğumu anlıyorken, birşeyleri yapabilecekken elime bir meslek almak istedim. Askerden falan korktuğum için değil. Şimdiye kadar asla yapmıcam demedim askerliğimi ki askeri lise sınavlarına girmiş biriyim. Bazı olumsuzluklardan dolayı almadılar orası ayrı.

Benim canımı asıl acıtan, senelerce cabalıyorsun oldu diyorsun. Ama siliniyor herşey hain bir kurşuna. İnanılmaz derece Atatürk'ü ve onun bıraktığı başta Türkiye olmak üzere herşeyi seviyorum. Ancak öyle bir gafletki şu yaşananlar, öyle bir şerefszlikki yapılanlar inanılmaz derecede kızıyorum. 5 ay içinde 7 tane can gibi sevdiğim insanı şehit verdim. Hepside okumuş, hepside döndüklerinde hazır mevkisi olacak insanlardı. Yazık değil mi onca cabaya. Yazık değil mi onca yıla. Dünyanın neresinde var bizdeki bu cile. Filistin diyeceksiniz. Ordaki olay bizimkine benzemiyor. 2 tarafta devlet. Bizde ise toplasan bir spor salonunu anca doldurcak insan var karşımızda. Bu konularda pek çok kitap okudum. pek çok yazarla, eski siyasetci ile konuştum. Gün gelir askerlik dönemim gelirse gidicem askere. Büyük olasılıkta doğuya gidicem. Kısmet dicez geleceğe, kayıp dicez geçmişe askerlik bitene kadar..