Günlerden birgün italyan Büyükelçisi Ata ile görüsmek ister ve huzura kabul edilir.
O zamanin muhtelif ekonomik-siyasi konulari hakkinda konusulduktan sonra, büyükelçi :
-Ekselans, dün Roma ile yapmis oldugum bir görüsmede hükümetimizin Hatay’i almak istedigi kararini size iletmem söylendi” der.
Odada buz gibi bir hava eser. Ata, büyükelçiye bişiler daha ikram eder ve iki dakikaliginina odadan ayrilir. Döndügünde ayaginda çizmeleri, üzerinde maresal üniformasi, belinde tabancasi vardir. Dogruca masasina gider, manyetolu
telefondan Maresal Fevzi Çakmagin baglanmasini ister ve Çakmak’ a:
- Pasa, italyan dostlarimiz Hatay’a gelmek istiyorlarmis. Hazir miyiz- Pasa der.
Fevzi Çakmak durumu anlar ve “biz haziriz Pasam” diye yanitlar...
Ata büyükelçiye döner ve: “Biz hazirmisiz. Hükümetinize söyleyin, isterlerse gelip Hatay’i alabilirler” der..