İlk mesajımın üzerinden aylar, yıllar geçti. Zaman ne öğretti diye kendime sorduğumda bilgisayar bağımlısı olduğumu öğrendim. Uzunca bir süredir bilgisayara geçmiyorum yalanı oynasamda geçiyorum. Bırakamıyorum. İlk mesajımdan sonra 1 yıl kadar ilaç kullanmak zorunda kaldım. Sonrasında yine kendimi toparlayamadım ve intiharı düşündüğüm dönemde en yakın arkadaşımın intihar haberini aldım. İşte o vakit kelimelerin sığmadığı kadar kötüledim aileleri cenazede görünce bir daha aynı gücü kendimde bulamadım. Hayatı bırakamıyorsam kendini bırakmakk zorunda olduğumu gördüm ve herşeyi bırakıp ve balık tutmaya başladım kendi çapımda. Pek çok arkadaş yoldan geçerken denk gelmiştir veya balık tutarken eşlik etmiştir bana. Yine kitlendim pc ye. 3-4 haftadır herşey tıkırına girdi derken sorunlar yaşadım ve pc den kalkamadım. Çok bunaldım. İşlerim şu anda bitti. Son kontrolleri yapıyorum. Büyük ihtimal yılbaşından itibaren sabit bir işe girmiş ve çalışıyor olcam.

Amaç huzur bulmak. Geç kalmış bir huzuru arıyorum.

Kapanmayın odanın içine. Çıkın gezin dolaşın. Kız arkadaşınızın elinden tutun gezin. Sabahleyin arayıp günaydın demesiyle uyanın. Pc de harcadığınız zamanın en az %70 'inin boşa geçtiğini ve saçma salak şeylere harcadığınızı, msn v.b şeylerde geyikten başka birşey yapmadığınızı artık görün.

Sokağa çıkın.