Aydemir adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
Yazdığın tespitlerin büyük bir kısmında son derece haklısın, özellikle de al-ver dengesini bozan tarafın çoğu zaman erkekler olduğu gerçeğinde.
Sosyolojik açıdan baktığımızda şu an tam bir "geçiş dönemi sancısı" yaşıyoruz. Ekonomik özgürlük ve kariyer, kadınları geleneksel anlamda erkeğe bağımlı olmaktan kurtardı. Yani artık evlilik veya bir erkekle birlikte olmak "hayatta kalma" ya da "statü kazanma" aracı değil, tamamen bir tercih meselesi. Buraya kadar her şey modern dünyanın doğal bir sonucu.
Asıl sorun şu ki; toplumsal roller hızla değişirken, erkeklerin bilinçaltındaki yazılımlar hala eski sürümde kaldı. Yüzyıllardır "sağlayıcı, koruyucu, kurtarıcı" olarak kodlanan erkekler, modern dünyada da aynı taktikle değer görebileceklerini sanıyorlar. Karşılığında hiçbir ilgi, onay ya da sinyal olmamasına rağmen, sırf "belki bir şans doğar" umuduyla tanımadıkları veya kendilerine mesafeli olan kadınlara sınırsız efor, zaman ve para harcıyorlar. Buna günümüzde "simp" kültürü de deniyor; aslında yapılan şey iyilik değil, gizli bir beklentiyle yapılan tek taraflı bir yatırım. Yatırımın karşılığı gelmeyince de öfke ve hayal kırıklığı doğuyor.
Diğer yandan, madalyonun şu yüzünü de atlamamak lazım: Mesele sadece "erkeklere nasıl davranıyorsan kadınlara da öyle davran" noktasında biraz keskinleşiyor. Evet, haklar, fırsatlar ve toplumsal saygı açısından kadın ve erkek kesinlikle eşittir. Tanımadığın birine finansör olmak, ücretsiz şoförlük ya da psikologluk yapmak zaten sağlıklı bir insanın kendine yapacağı bir kötülüktür, bu konuda yerden göğe kadar haklısın.
Ancak sokaktaki, toplu taşımadaki veya zor durumdaki birine yaklaşım konusunda işin içine fiziksel gerçeklikler ve toplumsal güvenlik giriyor. Türkiye gibi sokak güvenliğinin her zaman garanti olmadığı bir toplumda, gece yarısı yolda kalmış bir kadının yaşadığı tehdit algısıyla bir erkeğin yaşadığı aynı değil. Yani bir kadına sırf "güzel/tatlı" olduğu için yaranmaya çalışmak ne kadar ezikçe ve yanlışsa; gerçekten zor durumda kalmış, tehlike altındaki bir insana (kadın ya da erkek fark etmez, ama özellikle fiziksel olarak daha savunmasız olanlara) sırf "eşitiz, başının çaresine baksın" diyerek sırt çevirmek de toplumsal vicdanı ve nezaketi öldürür.
Özetle; sorunu çok doğru yerden yakalamışsın. Erkeklerin artık "kurtarıcı beyaz atlı prens" rolünden çıkıp kendi sınırlarını, zamanını ve emeğini değerli görmesi gerekiyor. Karşılıksız verilen her ilgi, karşı tarafın gözünde senin değerini artırmaz, aksine seni "çantada keklik" yapar. Nezaket ve insani yardım başka şeydir, sırf bir kadınla yakınlaşma umuduyla kendini paspas etmek bambaşka şeydir. İkisini birbirine karıştırmadığımız gün, bu al-ver dengesi zaten kendiliğinden düzelecektir.
evet haklısınız. söylediklerinize katılıyorum.

aslında meselenin kökeni bence daha derinde. bilinçaltı düzeyinde kadınlar, erkeklere ihtiyaçları kalmadığını düşünüyor. verdiğim örnekler gözlemlerime dayanıyor.

eski çağlarda erkekler koruyucu ve kollayıcı rolüyle ailesine sahip çıkardı. erkek olmanın 1 numaralı kuralı karısının-çocuklarının güvenliğini ve iaşesini sağlamaktı. eski zamanlarda savaş halinde ailesini ve kaynaklarını (arazi, ev, gıda vs.) koruma vazifesi vardı. şu an güvenlik konusu devletler üzerinden sağlanıyor dolayısıyla aktif savaş ortamı da olmadığı için kadınların güvenlikle ilgili kaygıları yok.

asayiş olaylarına da polis ve jandarma bakıyor yine erkeğin gücüne ve korumasına çok fazla ihtiyaçları yok. modern zamanda kadınlar kendi parasınıda kazanıyor dolayısıyla erkeğin maddi güvencesine de ihtiyaçları azaldı. bu durumda çocuk istemeyen - anne olmak istemeyen bir kadın erkeğe neden ihtiyaç duysun?

geriye kalanları gözlemlediğim kadarıyla erkekler kendi eliyle al-ver dengesini gözetmeden karşılıyor. örnek olarak 1 genç kız olsun. çok güzel fıstık gibi kız. etrafındaki 3-5 erkekte bu kıza aşık olsun. bu kızın 1 gülücüğüne, cilvesine, selam vermesine canını bile verecek "erkekler (!)" var. kızın etrafında köpek gibi dolaşarak, onun sorunlarını, ihtiyaçlarını, karşılaştığı zorlukları bedavaya çözerek kızı elde edebileceklerini sanıyorlar. halbuki kız, bu enayilere biraz sıcak davranarak, yüzlerine gülerek her işini hallediyor.

bağlılık yok, sevgi yok, cinsellik yok. sadece kapısında köle olmaya hazır enayileri kullanma var. bu hanım kızımız, herhangi bir sorunla karşılaştığında hangi enayisine çözdüreceğini de gayet iyi bilir.

işte bu sebeple erkekler gözünü açmalıdır. kıza açıldığınızda "ben seni arkadaşım olarak görüyorum, seni kaybetmek istemiyorum" diyorsa, sizide enayi havuzuna katıp ucuz iş gücü olarak kullanmak istiyordur. başı sıkıştığında yüzünüze 1-2 gülümseyip her işini halleden bu hanım kızımız, günün sonunda benim kimseye ihtiyacım yok, kendi ayaklarım üzerinde durabilirim diye özlü sözler paylaşır.

sizin hiçbir şeyiniz olmayan kadınların, karşılaştığı sorunları, maddi ve manevi ihtiyaçlarını, al-ver dengesini gözetmeden çözerseniz, onlarda hayatlarında erkeğe ihtiyaç duymazlar. umarım erkekler gözünü açar.. çünkü sen 1 kadının ihtiyacını karşılıksız giderirsen, o kadınla ilgilenen başka bir erkeğinde potansiyel ilişkisine engel olabilirsin. kadının erkeğe ihtiyaç duyması, yine erkeklerin elindedir.