Merhaba,

Öncelikle iyi sabahlar dilerim herkese.

Şu dönem odak noktam biraz dağılmış olsa da, ortalama son 1.5 senemin ana temalarından olan ölüm ve ölümden sonraki hayat ile ilişkili hoş bir konu daha.

Ölüm, her ürpertici hem de özlem verici gibi, iki uçlu duygu durumları yaşıyor insan ki, sanırım bozukluk şeklinde algılanmaması gereken yegane örneklerden biridir herhalde.

Birkaç gündür bahsettiğiniz durumu aklımdan geçiriyordum, ya bazı şeylerin farkında olmayarak hayatımı kaybetmiş olsaydım diye.

42 yaşına kadar tek ilahi güç olan Allah'ın adını sadece kısıtlı ve erken yaş dönemlerinde anmış ol, unutmuş ol, fakat yıllar sonra çeşitli vesileler ile birlikte tekrar O'na dönüş başlamış olsun..

Bu doğrultuda artık ölüm anında duyulabilecek ızdırap bir kenara, insan sonrası için düşünmeye ve olabildiğince ona göre konuşmaya ya da eylemlerde bulunmaya başlıyor.

Hoş, hala daha yeteri kadar işin ciddiyetini kavrayamadığım süreçler geçirdiğim oluyor, dünya oyunundaki farklı seviyeler arasında geçişlerde bulunuyorum.

Ancak, her ne kadar yaradan için zaman kavramı mevcut olmasa da, bana verdiği mühleti düşündüğümde kendime haklı olarak kızdığım noktalar çok fazla oluyor.

Ve, evet..

Hiçbir şey eksiksiz, kusursuz ve tam olmayacak, sonuna kadar istediğimiz gibi olmayacak bu dünya hayatında.

Çünkü, biz bu dünyaya yaşamaya değil sonsuz yaşamı tatmaya geldik, acısı ile ve tatlısı ile.

İyi ve kötüyü ayıran ana en önemli unsurlardan birisi de bu zaten bana göre.

Şimdilik bu kadar, gününüz güzel geçsin..


https://www.youtube.com/watch?v=x5dllqqQp1g