Öyle ama… Kimi hayallerini gerçekleştiremeden, kimi sevdiklerine son kez sarılamadan, kimi de yarına bıraktığı bir cümleyi kuramadan gidecek.
Bugün uğruna birbirimizi kırdığımız şeylerin, bir gün hiçbir anlamı kalmayacak. Ne malımız bizimle gelecek, ne makamımız, ne de bitmek bilmeyen kavgalarımız…
Bir gün son kez güleceğiz, son kez birinin sesini duyacağız, son kez evimizin kapısını kapatacağız. Ve bunun son olduğunu bile bilmeyeceğiz.
O yüzden yaşarken biraz insan olalım. Birbirimizi sevelim, affedelim, kıymet bilelim.
Çünkü ölüm herkese gelecek. Ama herkes gerçekten yaşamış olarak gitmeyecek.
Neyse… Sadece hatırlatmak istedim.