kurtuluş savaşı esnasında kaybettiğimiz aydın neslin yokluğuna kadar uzanır bu süreci kronolojik olarak el alırsak, bu ülkede çok fazla atasözü ve deyim var ama en sevdiğim "köylü kurnazı". o aydın neslin yokluğu, köylü kurnazının yıllar içerisinde kendi ideolojisini aktarmasına vesile oldu. bu köylü kurnazları altın varaklı villalar da şatafatlı hayatlar sürebilmek uğruna, bir kanser hücresi gibi yayılarak devletin organlarını zehirledi. ben bu devlet için canımı veririm, ama gelinen noktada bu ülkede yaşayan insanlar için kanımın bir damlasını vermem; göçmenlerin, turistlerin bizden rahat ve ülkenin sahibi gibi gezdiği bir devlet olduk. zamanında savaşarak canını vermiş dedelerimiz bugünü görseler, hepimizin suratına tükürürlerdi.