eymenbinbasi adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
Aslında daha askerliğime 3 sene falan var ama işitme engelimden (Kalıcı) dolayı sınırın üstünde kaldığım için muaf olduğum kesinleşti gibi bir şey.
Bir yandan açık söylemek gerekirse "İş güç var, yazılım işleriyle uğraşıyoruz, kariyerden kopmayacağım, kafam rahat" diyorum ve sevinir gibi oluyorum. Ama diğer yandan da insan ister istemez bi tuhaf oluyor, burukluk hissediyor. Toplumda hep askerlik üzerinden kurulan bir bağ, bir asker muhabbeti vardır ya, o masalarda eksik kalacakmış gibi hissettiriyor insanı.
Daha önce bu durumu yaşayan ya da etrafında yaşayan hocalarım var mı? Sizce bu psikolojiyi nasıl aşmalı, olaya hangi pencereden bakmalı? Görüşlerinizi merak ediyorum.
Hocam geçen 30 sene de askere gitmeyene kız verilmez diyorlardı şuan da ise cebinde parası olmayana kız verilmez diyor önümüzdeki 10 sene sonrası öncesi 30 sene kadar konuşulacağını sanmıyorum