Selam. Bir çocukluk arkadaşım var ikimiz de 30 yaşındayız. Ben daha yeni işsiz kaldım, ikimiz de çalışmıyoruz. Bu sebeple her öğlen bi kahve içmeye falan çıkıyoruz. Yalnız genelde boş boş takılıyoruz ama asıl sorun şu; ben iş güç para kazanma hakkında bir şeyler düşünüyorum arkadaşım devamlı "biz onları yapabilecek insanlar değiliz, evi arabayı ne yapacağız" diyor. Bugün de "sen çok iş seçiyorsun garsonluk yapalım" dedi. Hiçbir işi küçümsemek gibi gaflete düşmem kafalarımız çok ayrı. Mesela yazın garsonluk yaparak para biriktirdi. Diyorum ki "kardeşim iyi hoş biriktirdin paran erimesin bir şeylere yatır" bana diyor ki "Benim kafam basmaz öyle şeylere erirse erisin." Diyor. Şimdi hayata çok farklı noktadan bakıyorum ama her gün sohbet ettiğim insan böyle konuşunca benim de motivasyonum düşüyor. İletişimi tamamen koparmak istemiyorum ama bilemedim