Alakası şu hocam, soruyu tersine çevirince mesele netleşiyor. Biri senin ne giyeceğine karışsa rahatsız olursun, değil mi?
Aslında mesele kıyafet değil, hayata bakış açısı. Birinin dolabına karışmak, onun iradesine el koymanın en görünür hâli. Bugün kıyafet olur, yarın kiminle konuşacağı, nereye gideceği olur. Sonunda karşındaki kendi kararlarını veren bir insan olmaktan çıkar, senin kontrolündeki bir şeye dönüşür.
Sevgi; karşındakinin kendi olarak büyümesini istemek ve ona saygı duymak. Sahiplenmek ise sevgi değil, “sahip olma” tutkusudur.
En’am suresinde; Hiç kimse başkasının yükünü taşımaz." ve Gaşiye suresinde; Peygambere bile “Sen ancak bir öğütçüsün, onların üzerinde bir zorba değilsin " derken bir eşin diğerinin iradesine zorla el koyması nasıl savunulabilir?
Çoğu zaman bu tavrın arkasında aslında “ben rahatsızım” değil, “el âlem ne der” düşüncesi yatıyor. Bunun farkında olmak önemli ama farkında olup o baskıyı eşine aktarmak çözüm değil. Mahallenin bakışını eşinin üzerine yıkarsan, onu korumuş olmazsın, mahallenin adına onu denetlemiş olursun.