Merhaba arkadaşlar,

Öncelikle bu boşanma konusu bir arkadaşın başına geldi buradan yazmamı istedi.

Bir süredir yaşadığım evlilik sürecini anlatmak ve dışarıdan insanların yorumlarını almak istiyorum. Biraz uzun olacak ama mümkün olduğunca başından anlatmaya çalışacağım.
Eşimle yaklaşık 6 yıl süren bir ilişkimiz vardı. Bunun 1,5 yılı evlilikle geçti. Birlikte gelecek planları yapıyorduk. Çocuk sahibi olmak, kariyerimizi geliştirmek, tatillere gitmek gibi ortak hayallerimiz vardı. Ben bu evliliğin uzun yıllar devam edeceğini düşünüyordum.
Her şey nasıl başladı?
Sorunlar, başka bir kadınla ilgili yaşanan bir mesele nedeniyle başladı. Bu konuda eşime karşı dürüst davranmadığım, bazı şeyleri sakladığım ve yalan söylediğim durumlar oldu. Bugün geriye dönüp baktığımda güvenini zedelediğimi kabul ediyorum. Bu konuda hatasız olduğumu söylemiyorum.
Ancak eşimin düşündüğünün aksine fiziksel veya duygusal olarak aldatma yaşanmadı. Benim açımdan en büyük sorun, yaşananların ve yaptığım hataların zamanında doğru şekilde açıklanmamasıydı. Eşim ise bu olayları aldatma olarak değerlendirdi. Aslında gözümü para kazanma hırsı bürümüştü.
İlk başlarda kendimi açıklayabileceğimi, gerçekleri anlattığımda en azından bazı şeylerin anlaşılacağını düşünüyordum. Hatta eşim ilk öğrendiğinde konuşup açıklama yapmam için bir fırsat da olmuştu. Ancak o dönemde doğru şekilde hareket edemedim. Bu da olayların daha kötü bir noktaya gitmesine neden oldu.
Süreç nasıl devam etti?
Olaylardan sonra (1. gün) eşim ailesinin yanına gitti ve ortak hayatımız fiilen sona erdi. Yaklaşık üç ay boyunca ayrı yaşadık. Bu süreçte defalarca konuşmayı, kendimi anlatmayı ve güvenini yeniden kazanmayı teklif ettim. Sokaklarda kaldım, lavabosuz otel odalarında vs.
Bazen aileleri, bazen ortak tanıdıkları devreye sokarak yaşananların daha sağlıklı şekilde konuşulmasını istedim. Ama kimse benimle iletişim kurmadı. Eşimin merak ettiği şeyleri üçüncü kişiler aracılığıyla öğrenebileceğini, her şeyi açıkça anlatmaya hazır olduğumu söyledim. Kanıtlayabilirim dedim istemedi.
Benim düşüncem, yaptığım hataların sorumluluğunu alarak zaman içerisinde yeniden güven oluşturabileceğimiz yönündeydi. Hemen her şeyin eskisi gibi olmasını beklemiyordum. Bunun zaman alacağını biliyordum.
Fakat eşim bu ihtimale sıcak bakmadı. Benimle konuşmaya ve yeniden bir şans vermeye oldukça mesafeli yaklaştı.
Şu an evlilik durumumuz ne?
Evet, şu an boşandık. Evlilik hukuken sona erdi. Ancak benim açımdan duygusal olarak bu süreci kabullenmek kolay olmadı. Kabullenemiyorum.

Çünkü "benim bu kızda emeğim var" diyen an baba adamı getirin onun 10 katı emeğim olduğunu düşünün.


Eşimin şu anki yaklaşımı ne?
Eşim benim kendisini aldattığıma inanıyor. Ben ise fiziksel olarak aldatmadığımı, yaşananların ve yalanlarımın güvenini zedelediğini kabul etmekle birlikte aldatma iddiasını doğru bulmadığımı söylüyorum.
Gördüğüm kadarıyla eşim artık bu konuyu geride bırakıp bensiz yeni bir hayat kurmak istiyor. Beni dinleyerek olayları yeniden değerlendirmek veya evliliğe bir şans daha vermek gibi bir yaklaşımı şu an için yok.
Benim en çok zorlandığım nokta ise sadece boşanmış olmak değil. Eşimin beni aldattığıma inanarak, belki de gerçekte yaşanmamış bir şey üzerinden hayatından tamamen çıkarması.
Ben hâlâ onu seviyorum. Yaptığım hataların sorumluluğunu alarak zaman içerisinde yeniden güven inşa edilebileceğine inanıyorum. Bana yarın gelip her şeyin eskisi gibi olmasını beklemiyorum. Sadece bir kez daha dinlenmek ve gerçeklerin anlaşılmasını istiyorum.

Herkes yoluna bak falan diyor ama iliklerime kadar acı içinde her gün her saniye onu düşünüyor nasıl ikna ederim diye 3 aydır düşünüyorum. Öyle bir acı yaşıyorum ki anlatamam. Herkes boş boş tavsiye veriyor yol ver vs vs.

Sizlerin yorumları önemli. Yazın bir şeyler.