Ben insanların ''birbirine işi düştüğünde selam verdiklerini, hal hatır sorduklarını, aradıklarını, peşinde koştuklarını'' filan 30 yaşımdan sonra öğrendim.

O yüzden ailem hariç kimsenin peşinden koşmuyorum artık.

Birisinin yardıma ihtiyacı varsa ve yardım edebilecek durumdaysam yardımımı ediyorum, kenara çekilip uzaklaşıyorum.

Mesela burada da (r10'da) sıklıkla karşılaşıyorum. Mesaj geliyor mesela paylaşım yaptığım, bilgi sahibi olduğum bir konuda. Mesaj gönderene bir bakıyorum, aylar önce ben de ona bir konuda danışmışım, cevap bile vermemiş. Onlarca kez karşılaştım bununla. Çok çıkarcı bir toplum olduk. Bir şeyin kendilerine faydası yoksa asla yapmıyor artık insanlar.

Yazmışken aklıma geldi, sektörden bahsetmeyeceğim ama baya baya ünlü olan, insanların baya baya peşinde koştuğu, hayran olduğu bazı ünlü kişilerden ne telefonlar, ne mesajlar alıyordum; görüşelim, tanışalım davetleri filan. Uzmanlaştığım birkaç alan vardı (yapmıyorum artık o işi), aynı sektörde olan bazı arkadaşlarımdan kulaktan kulağa yayılması sonucu, zamanında bizim peşinde koştuğumuz insanlar benim peşimde koşmuşlardı senelerce. Tabii her şey işleri bitene kadar.

30 yaşımdan sonra aydınlandım ben. Hani sosyal medya platformlarında böyle ''ben çok yardımseverim, herkese iyiliğim dokunur, her gün paylaşım yaparım, insanlara önerilerde bulunurum'' gibi şeyler paylaşan o mentor mu denir, koç mu denir, danışman mı denir ne denirse, o kişilerin zaten amacı müşteri bulmaktır. Mesaj attığınızda, eğer müşteri adayı değilseniz cevap bile vermezler.

Ben de artık hayatımı ''çıkar'' üzerine kurdum. Selamı sabahı kesmiyorum kimseyle. Eğer yardıma ihtiyacı varsa karşımdaki kişinin, elimden bir şey geliyorsa yardımcı oluyorum, sonrasında hiçbir beklentiye girmiyorum. Birisi yıllar sonra selam mı verdi, cevap mı verdi, kızmıyorum veya darılmıyorum işi düşmüştür bana diye, selamını alıyorum. Bugün hatta aynısını yaşadım ve iyi bir freelance iş aldım bu şekilde.